مرکز اطلاع رسانی شرکت؛ باز شورشی نو جهان را به پویایی وا داشت. باز علم های عزا قد برافراشتند و سوگواره های آتشین رخ نمودند. ماه خون و قیام، دگر باره آغاز شد. با یادآوری قیامی که تا جهان برپاست و انسان های آزاده بر روی زمین خاکی هستند، گرامی داشته می شود. یاد و نام حسین(ع) آزاد مرد تمام دوران ها، همچنان زنده و مصمم در روح و جان مردان و زنان ایران، چون چشمه ای جوشان می خروشد و هرسال گویا تر از سال پیش پیام نهضت حسینی را فریاد می کند. حسین (ع)، خاندان مطهرش و یاران وفادارش، طعم شیرین شهادت را برای جاودانگی انسانیت و زنده ماندن روح آزادگی چشیدند و مقتدرانه در برابر ظلم طاغوتیان ایستادگی کردند تا به یاد مسلمانان بماند که مسلمانی تنها به عنوان و ادا نیست، مسلمانی پیروی از راه پیامبر و فرزندان برحقش است.
محرم تاریخ زنده است، انقلابی خونین در پس پرده های شرارت نو کیسگان مادی پرست که زرو سیم را بر عترت طاهرین فضیلت دادند و چنگال های فاسد و خونینشان را در گلوگاه انسانیت فرو کردند. پشت پرده پناه گرفتند تا پلیدی و فسادشان را در پس رنگ ها و لعاب ها پنهان سازند اما خون پاک حسین (ع) و یاران وفادارش، پرده را کنار زد و جهالت و کج فهمی اصحاب شیطان را به منصۀ ظهور رساند. محرم ماه خداست. ماهی که برترین بندگان رب، به دست شقی ترین افراد به شهادت رسیدند و خون پاکشان بذرهای مهر و صفا و آزادگی را آبیاری نمود و جان بخشید.
ماه محرم، ماه دلدادگی هفتادو دو ستارۀ درخشان است. هفتادو دو یار، مرد، انسان، آزاده و خردمندانی که توانستند مرز بین روشنی و تاریکی را بشناسند و با هوشیاری خط بطلان بر همراهی سیه دلان ناپاک بکشند. محرم تاریخ است ولی نه یک تاریخ عادی با ساعاتی معین که در طول زمان به خاطراتی عادی بدل می شود، تاریخ محرم نهضت جهانی است که جاودانگی قیام مردمانش را به همراه آورد. تاریخ محرم، یک انقلاب جهانی بود بر عیله نظام سیاسی فاسدی که به نام خلافت بر اریکۀ قدرت اسلام تکیه زده بود. این تاریخ در گذشته نماند، راه به آینده گشود و چراغی شد فرا روی آزادگان جهان.
محرم آغاز و سرفصل حماسه های عاشورایی است. حماسه هایی که هر روزش عاشوراست و هر ماهش محرم. محرم یادآور قساوت دنیاطلبان فرومایه است که برای رسیدن به تمایلات پست دنیوی خود، دین به دنیا فروختند و چشمانشان را بر واقعیات بستند و فرزندان پیامبرشان را سنگدلانه سر بریدند. محرم یادآور بزدلانی است که چشم بر حقایق بستند، گوشه ای فرو خزیدند، فریاد حق شنیدند و خود را به کری زدند و چشم بر مظلومیت به خون غلطیده های صحرای کربلا بستند. دست یاری حقانیت را پس زدند و پس از قیام کربلا و آنگاه که خون ها بر زمین عطش ناک کربلا ریخت و فریادها به آسمان بلند شد، همراه با جماعت شدند و نادمینی گشتند پریشان حال.
زمین عاشورا، خونهای مظلومان صحرای خود را به کام کشید. عاشورا صحنۀ جنگ حق علیه باطل شد. حقی که پیروز گشت و جاودانه و باطلی که شکست خورد و ناکام ماند. حماسۀ عاشورا چنان آموزندگی داشت که هنوز در پس سالیان دراز، جرعه ای از درسش بر می گیریم و باز اندر خم یک کوچه ایم. عاشورا، درسهایش فراوان است و فراگیرانش بی شمار. بر سینه زدن و ناله سر دادن تنها نشان گریستن و زاری کردن نیست، پاسخ به فریادی است که هزار سال پیش سر داده شده و هر سال کوبنده تر پاسخ داده می شود.
یا حسین، فصلی دیگر از نام و یادت فرا روی ما گشوده شده است و ما نوبرانه های اشک را چون گوهرهایی گرانبها از نگاهمان می چینیم و ارزشش می گذاریم، چون به یاد تو جاری شده اند. غمی جانکاه ما را در برگرفته است. غمی به وسعت شام غریبان خاندانت، غمی به اندازۀ دردو رنج فرزند بیمارت و به زخم پاهای در خار دویدۀ کودکانت. یاریمان بخش که گسترانندۀ برترین پیام های خالق یکتایی. یا حسین، از پروردگار بخواه به ما قدرت بخشد تا بتوانیم تشخیص دهیم که گریستن و رخت عزا بر تن کردن، تنها پیامد قیام تو و یارانت نیست. از خدا بخواه دل ما را روشن نماید تا حقانیت فریادت را بفهمیم و بدانیم که قیام عاشورا، برای درک دیدگاه توست. برای گرفتن دست بر زمین ماندگان و مرهم دل مظلومان و یاری ستمدیدگان. می خواهیم تا بر سر و سینه زدن ما راهی باشد برای پاک کردن باطنمان و چراغی شود فرا راهمان تا گام در راه حق و حقانیت برداریم، آنگونه که خواست تو و آزادگان همراهت بود. یا حسین، می دانیم که شهادت تو، خون تو و فریادت، برای بیداری مردمان در تمام اعصار بود آنچه هست و خواهد بود.
سید مصطفی فخری بافقی
مدیر روابط عمومی شرکت سنگ آهن مرکزی ایران – بافق