به گزارش مرکز اطلاع رسانی شرکت، صبح امروز، جلسه ای با حضور مدیر کل و معاون فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد، امام جمعه بافق، فرماندار بافق، مدیر عامل، جانشین و مدیر روابط عمومی شرکت سنگ آهن، سرپرست اداره ارشاد اسلامی بافق، پیرامون برگزاری کنگره و حشی بافقی تشکیل گردید که پس از تبادل نظر و جمع بندی کلی، نظر بر این شد که این کنگره اوایل مهرماه سال 92 برگزار گردد.
شرکت سنگ آهن نیز در زمینه چاپ کتاب و میزبانی و برگزاری مراسم به عنوان حامی مالی کنگره معرفی شد.
در این راستا اداره ارشاد اسلامی بافق به عنوان دبیر اجرایی و سخنگوی کنگره انتخاب شد.
همچنین فرمانداری بافق، آماده سازی و نصب تندیس وحشی بافقی را به عهده گرفت و مقرر شد رایزنی های لازم انجام شود تا روز برگزاری این کنگره ، به عنوان روز وحشی بافقی در تقویم ثبت گردد.
سرپرست اداره ارشاد اسلامی بافق انجام چنین اقدامی را یک کار جمعی دانست و اظهار داشت: لازمه اجرای چنین همایشی، وجود دانش علمی و تخصصی در این زمینه است که بدون هماهنگی نهادهای استان و شهرستان امکانپذیر نیست.
وی این کنگره را گامی بلند در جهت معرفی شهر بافق به جهانیان دانسته و گفت:با برگزاری این کنگره و افتتاح خانه مفاخر، بنای یادبود وحشی بافقی گام بلندی در جهت آشنایی مردم با این خطه پاک کشورمان که زادگاه شاعر شوریده حال و والامرتبه ادبیات ایران است، برداشته می شود.
کمالالدّین یا شمسالدّین محمّد وحشی بافقی یکی از شاعران نامدار سدهٔ دهم ایران است که در سال ۹۳۹ هجری قمری در شهر بافق چشم به جهان گشود. دوران زندگی او با پادشاهی شاه تهماسب صفوی و شاه اسماعیل دوم و شاه محمد خدابنده همزمان بود. وی تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش سپری نمود. وحشی در جوانی به یزد رفت و از دانشمندان و سخنگویان آن شهر کسب فیض کرد و پس از چند سال به کاشان عزیمت نمود و شغل مکتبداری را برگزید. وی پس از روزگاری اقامت در کاشان و سفر به بندر هرمز و هندوستان، در اواسط عمر به یزد بازگشت و تا پایان عمر (سال ۹۹۱ هجری قمری) در این شهر زندگی کرد.
این شاعر بزرگ روزگار خود را با اندوه و سختی و تنگدستی و تنهایی گذراند و دراشعار زیبا و دلکش او سوز و گداز این سالهای تنهایی کاملاً مشخص است. وی غزلسرای بزرگی بود و در غزلیات خود از عشقهای نافرجام، زندگی سخت و مصائب و مشکلات خود یاد کرده است. کلیات وحشی متجاوز از نُه هزار بیت و شامل قصیده، ترکیب بند و ترجیع بند، غزل، قطعه، رباعی و مثنوی است. وحشی دو منظومهٔ عاشقانه دارد. یکی ناظر و منظور که عشق همجنسگرایانۀ پسران شاه و وزیری را بر یکدیگر روایت میکند، و دیگری فرهاد و شیرین یا شیرین و فرهاد به استقبال از خسرو و شیرین نظامی گنجهای. مثنوی نخستین به سال ۹۶۶ به پایان رسید و ۱۵۶۹ بیت است و امّا مثنوی دوم که از شاهکارهای ادب دراماتیک پارسی است، هم از عهد شاعر شهرت بسیار یافت لیکن وحشی بیش از ۱۰۷۰ بیت از آن را نساخت و باقی آن را وصال شیرازی شاعر مشهور سده سیزدهم هجری (م ۱۲۶۲) سروده و با افزودن ۱۲۵۱ بیت آن را به پایان رسانیدهاست. شاعری دیگر به نام صابر شیرازی بعد از وصال ۳۰۴ بیت بر این منظومه افزود. مثنوی معروف دیگری که وحشی به پیروی از نظامی سروده خلد برین است بر وزن مخزنالاسرار نظامی گنجهای است.